Tja, zeg je Ossiach, zeg je natuurlijk Lampele. Helaas, helaas, dit nostalgische plekje was tot de nok toe afgeladen, ook voor één nacht, ook voor een ooit trouwe bezoeker. We waren dus genoodzaakt een andere camping te zoeken, het is Terassencamping geworden, aan het zelfde meer, net op een paar kilometer afstand, hetzelfde idee (terassen, ligweide, steiger, water) en waarschijnlijk net zo duur, want duur is het hier wel. Plus daarbovenop een toeslag vanwege het uitzicht a raison van een luttele 25 euro! Nou ja, nu is het uitzicht ook wel mooi, maar om daar nu 25 euro voor te moeten neer te tellen had voor mij nou ook weer niet gehoeven.
Desalniettemin, de 2 jongsten hebben het meer ontdekt en hoe! Nadat we gisteren naar onze zin te laat aankwamen (grensovergang Kroatië – Slovenië is niet het meest efficiënt aangelegd en kent 2 posten met een stuk niemandsland, enkelbaans, midden op de pas, aansluitend verkeer gaat door het centrum van Koper (SLO), waar men druk bezig met wegwerkzaamheden. Ideale situatie dus voor een vertraging van 2 uur) en er een zonnetje doorbrak, lagen zowel Janae als Hielke heerlijk te plonzen. Ondertussen kregen wij (de andere 4) toch wel een hongerklop en wilden eten. Om kwart voor acht kreeg ik het spul er eindelijk uit, om kwart over acht konden we eindelijk iets eten. We hebben maar gekozen voor het restaurant. We waren bekaf na een rit met een stormachtige wind over Kroatische passen en Sloveense snelwegen.
Dag 2 van ons verblijf kende voor mij een vroeg begin (7 uur), zodat ik heerlijk rustig een peukje kon wegpaffen bij een opkomende zon. Ja, want de zon was ons gunstig gezind vandaag! Zelfs Mirte was alsnog verbrand! Janae en Hielke hebben we alleen gezien bij het eten en lagen voor de rest van de dag in het water. En alhoewel frisser dan de zee, vonden ze het allebei erg lekker water (geen zout, zand op de bodem, een steiger om vanaf te duiken).
Morgen weer verder, de Duitse Autobahn wacht wederom. 3 tot 4 dagen om 1.145 km te overbruggen, dat moet toch wel lukken?
Reacties