Doorgaan naar hoofdcontent

Ramton Camping Nærnes (NO), 17-07-2010, km. stand 49.383



We staan onder Oslo. Eén en ander is niet zonder slag of stoot gegaan, maar we zijn gearriveerd. Laat ik bij het begin beginnen. Op tijd opgestaan, gegeten met lichte regen, water geloosd en getankt, betaald, winkel gezocht en zonder probleem gevonden, boodschappen ingeladen, klaar voor vertrek naar Noorwegen. Dachten we. De eerste camping die we hadden uitgezocht hadden we niet opgeschreven. En nu? Welke plaats was het ook alweer? Geen flauw idée… Dan maar zomaar een plaats ingegeven en op weg.
Na een tijdje gereden te hebben, bedacht ik me een optie van de Mio die op dit moment wel handig leek. Zoek een nuttige plaats in de buurt van de bestemming. Bestemming ingegeven als Oslo, gezocht op camping in de buurt, et viola, daar kwam dan toch Ramton naar voren. Onverharde wegen mijden doen we nooit (want dat zijn meestal de laatste stukjes naar de camping zelf), dus wederom vol goede moed op weg. Eerste weg links. Geen problem. Na 100 meter: onverhard… en volg deze weg gedurende 20km. Oeps! Nou, vooruit dan maar, moet kunnen, het staat gewoon aangegeven. Het hobbelde wat en de max. snelheid van 70km/uur hebben we geenszins gehaald. En: we hebben het overleefd! De camper zag er niet uit, en heeft dringend een poetsbeurt nodig. Wat wel verbazingwekkend is, is dat het dopje van de limonadefles die Janae in Ursand op de bumper achterop heeft gelegd er nog steeds ligt!
Dan Noorwegen, via de hele lus onverhard en de E18, kwamen al snel en onverwacht bij de Noorse grens aan. Enigszins verwarrend was het Noorse Toll, in combinatie met de tolwegen in Noorwegen. Ik verwachte bij de Douane tol te moeten betalen, maar de Duitse vertaling Zoll was hier meer op zijn plaats. Maar dat werd me allervriendelijkst duidelijk gemaakt en we konden door. De E18 werd van een 4 baans weg al heel snel een 2 baans provinciaaltje en zonder problemen kwamen we bij Oslo aan. Edoch, toen kwam het pas. De tunnel onder het Oslofjord door is toch al gauw 7 km. lang en diep, heel diep. Dat betekent tijdens het dalen bijna continu bijremmen om niet te gaan vliegen en 3 km. stijgen in de derde versnelling. De vierde kon het niet houden, dus een motor die iets warmer werd dan normaal (niets om je ongerust over te maken), daarna haarspeldbochten en mooie uitzichten. Uiteindelijk de camping gevonden, echter... eigenlijk vol, maar loop maar even mee. Als je hiermee tevreden bent, mag je hier staan. Special price. Ok, geen probleem, wij zijn er blij mee. We staan op een doorgaand paadje naast de toiletten. Maakt niets uit, we kunnen zo naar het strand lopen om te genieten van het uiticht op het Oslofjord. Mooi hoor!
Dan de vergelijking Zweden - Noorwegen, nemen we Denemarken ook even mee: Denemarken is het lieve kindje, Zweden de mooie moeder, Noorwegen de stoere man. Alle 3 hun eigen karakter, om te zeggen dat Noorwegen mooier is dan de overige 2 kan ik nu niet zeggen, daar ben ik er te kort voor in het land, maar het nodigt zeker uit voor een uitgebreidere kennismaking! Morgen Oslo, u hoort van ons!

Reacties

Populaire posts van deze blog

02-08-2018 Durchgangslager met papa

Wat een eikel zeg. Nooit, maar dan ook nooit je kinderen en publique afzeiken. Nog noot zo'n eikel van een vader tegengekomen. Wat een sufkut. Verder niet veel bijzonders. Aankomen, eten, slapen, wegwezen. Wel een zwembad. Hard nodig met die temperaturen.

12-07-2012 Maltatal - Gmünd (A)

In vogelvlucht de afgelopen dagen van onze reis naar Rovinj (HK) tot nu toe (Internet voucher loopt over een half uurtje af.....): 9/7/2012  Victoria Station in Kreuzberg Na voor beiden drukke weken qua werk, konden we op 9 juli eindelijk weer op pad met onze Kempert! Doel van deze reis (ja, dit keer hebben we een doel) is Rovinj of Rovigno op het Kroatisch schiereiland Istrië. Daar blijven we 11 dagen, maar eerst moeten we nog wel 1.400 km overbruggen. Moet te doen zijn, zou je zo zeggen. Het vertrek uit Dordrecht was zoals we dat altijd doen.... om een uurtje of 12. Net iets voor vijf uur kwamen we aan op de camping van die dag, Victoria Station in Altenahr (bij Koblenz). Gelegen aan de rivier de Ahr (denk ik) en, tja, zeg je Victoria Station, dan zeg je.... Bahnhof! Alhoewel we daar geen last van hadden, wel van de doorgaande weg aan de overkant van de rivier. De nasi smaakte prima en hebben we ons 's avonds vermaakt op een terrasje in het dorp. Voor ons doen lagen we er op...

15-7-2012 – Nog steeds Rovinj

Inmiddels zijn we weer enkele dagen verder en beginnen we enigszins structuur te ontdekken in het wegenstelsel op de camping met zijn hoofdwegen en kleine zijstraatjes. Ook weten we welke toiletgebouwen geschikt zijn voor het legen van het toilet en welke niet, hebben we de supermarkt ontdekt en weten we waar we water kunnen lozen en halen (eerst wel de sleutel halen bij de receptie, toch al gauw 5 min. lopen). Waar we nog niet aan gewend zijn is de hitte, het is werkelijk heet. Vooral 's ochtends is dat vervelend, uitslapen is er niet bij. Uiterlijk half10 drijf je je tent uit. Maar ja, dat wisten we en als we het zo horen van het thuisfront mogen we blij zijn dat we dit weer hebben en niet dat herfstachtige van thuis. Vanavond is het wel lekker koel, alhoewel we nog steeds om half 12 buiten zitten met de korte broek en een t-shirt. Hoe zijn de dagen dan verlopen? Als eerste zijn we begonnen met het vinden van schaduw, want dat is wel nodig. Daarnaast is het vooral zorgen voo...